ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μάνος Τσαλαμανιός: “Με ενδιαφέρει να βρίσκομαι στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην Εύβοια”

Από τις αλάνες της Αρτάκης και τις γειτονιές της Κύμης, βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο και σήμερα είναι ένας επιτυχημένος επιστήμονας. Παράλληλα είναι και ένας επιτυχημένος οικογενειάρχης, φιλοδοξώντας να συνεχίσει την προσπάθεια κοινωνικής προσφοράς και ως πολιτικός, μέσα από το βουλευτικό ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην Εύβοια.
Η συνέντευξη του Μάνου Τσαλαμανιού που ακολουθεί, σίγουρα θα συζητηθεί, καθώς σκιαγραφεί τον ορισμό του ιδανικού πολιτικού, όπως τον αντιλαμβάνεται σήμερα η πλειοψηφία της κοινωνίας. Δηλαδή ένας άνθρωπος που πατάει γερά στα πόδια του, έχει αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει στα δύσκολα, βλέπει την πραγματικότητα και έχει την πρόθεση να προσφέρει ανιδιοτελώς.

Που ζήσατε τα παιδικά σας χρόνια; Σε ποιο σχολείο φοιτήσατε;

Το πατρικό μου,ένα μικρό διόρωφο σπίτι που χτίστηκε με τους κόπους του πατέρα μου ως μηχανικού σε καράβια και καΐκια, είναι στην Αρτάκη στην γειτονιά του 1ου Δημοτικού σχολείου, του οποίου ήμουν μαθητής. Μετά το διάβασμα ακολουθούσε ποδόσφαιρο στα «γηπεδάκια» γύρω από το σχολείο. Μιά και δεν ήμουν μπαλαδόρος έπαιζα στην θέση του τερματοφύλακα με μεγαλύτερη επιτυχία. Γυμνάσιο πήγα στην Αρτάκη ,ενώ 1η Λυκείου στο Α΄Λύκειο Χαλκίδος(δεν είχε ιδρυθεί ακόμα Λύκειο Αρτάκης),και μετέπειτα στο Λύκειο Αρτάκης στο πρώην Μιχελή .

Αρκετά Σαββατοκύριακα και όλες τις σχολικές γιορτές και τα περισσότερα καλοκαίρια τα περνούσα στην Κύμη παίζοντας στην γειτονιές του Εριτζία και της Λάκκας και στο Σουτσίνι και αργότερα δουλεύοντας στο ζαχαροπλαστείο Σιδεράκη-Κατσή που διατηρούσε η οικογένεια της μητέρας μου (και ακόμα υπάρχει)στην πλατεία της Κύμης.
Δυστυχώς η μητέρα μου Ελένη Σιδεράκη πέθανε πέρσι από επιπλοκές χειρουργικής επέμβασης..

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την ιατρική; Τι ήταν εκείνο που σας κέντρισε το ενδιαφέρον; Γιατί επιλέξατε την συγκεκριμένη ειδικότητα;

Πάντα σκεφτόμουν την Ιατρική ,με την έννοια της προσφοράς ,της έρευνας ,της πρωτοποριακής θεραπείας του πιθανά και από την επίδραση του διακεκριμένου Κουμιώτη Γ.Παπανικολάου (Την παράδοση στην ερευνητική πρωτοπορία σχετικά με τον καρκίνο συνεχίζει η φίλη από την Πλατάνα Βάλια Καρατζά ,καθηγήτρια πανεπιστημίου και διευθύντρια σε μεγαλη φαρμακευτική εταιρεία στις ΗΠΑ). Το θεωρούσα όμως ακατόρθωτο να περάσω και προσανατολιζόμουν στο Μαθηματικό. Κάποια στιγμή είπα μέσα μου,αν μπορούν οι άλλοι μπορώ κι εγώ. Η Ψυχιατρική προέκυψε στην πορεία γιατί εκείνη την εποχή ξεκινούσε το κίνημα ,η προσπάθεια της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης(αποασυλοποίησης) μαζί με την ανάπτυξη των νευροεπιστημών. Η Παιδοψυχιατρική επειδή θεώρησα πως η προληπτική ή και θεραπευτική παρέμβαση στις μικρότερες ηλικίες έχει μεγαλύτερη κλινική/πραγματική αξία.

 

Πείτε μας για τα φοιτητικά σας χρόνια αλλά και για την ενασχόλησή σας με την πολιτική

Αρχικά πέρασα στην Οδοντιατρική Αθηνών και την αμέσως επόμενη χρονιά στην Ιατρική Θεσσαλονίκης. Ένα μέρος του ονείρου είχε εκπληρωθεί,αλλά χρειάστηκε πολύς κόπος και διάβασμα για το πτυχίο. Ίσως γιατί προσπαθούσα ,με άλλοτε άλλη επιτυχία,να συνδυάσω την φοιτητική-νεανική ζωή,τις απαιτήσεις της Ιατρικής με την ενασχόλησή μου με τα κοινά με την φοιτητική παράταξη της Ν.Δ. Ορισμένες φορές διάβαζα πιο πολύ φιλοσοφικά ή πολιτικά κείμενα και μετά πάλι τα μαθήματα της σχολής. Στην σχολή βέβαια είχαμε και ομάδες ποδοσφαίρου σε εσωτερικό πρωτάθλημα που πρόσφερε αρκετές συγκινήσεις και σχέσεις ζωής.
Πάντα τα καλοκαίρια ήμουνα «βασικός» στην Κύμη δουλεύοντας στην πλατεία,αργότερα στο καινούργιο,τότε,μαγαζί στην παραλία και αν προλαβαίναμε μαζί με τα ξαδέρφια μου για διασκέδαση σε κάποιο πανηγύρι.

 

Που υπηρετήσατε τη θητεία σας και τι θυμάστε ως σημαντικό από αυτήν.

Μετά την εκπαίδευση στο Υγειονομικό στην Άρτα πήρα μετάθεση στο Τάγμα πεζοναυτών στην Σύρο ,ενώ στη συνέχεια το Τάγμα εγκαταστάθηκε στη Μεραρχία στο Βόλο. Δύσκολη εποχή,πραγματική-μάχιμη θητεία με συνεχόμενες στρατιωτικές ασκήσεις, μετακινήσεις,τραυματισμούς οπλιτών, «καψόνια»κ.α. Μαζί στις δύσκολες αυτές συνθήκες ο Βασίλης Β.με νοσηλευτικές αρμοδιότητες και ο Γιάννης Σ.οδοντίατρος και ψυχή της παρέας στην ανάγκη για χαλάρωση μέσα από αστεία και υπερβολές.
Δυστυχώς,μόλις προχθές έμαθα ότι υπέκυψε στα τραύματά του από τροχαίο,την μάστιγα που κατατρώει τα νιάτα της πατρίδας μας ,τους φίλους ,τους συγγενείς μας και για την οποία συνήθως δεν ασχολούμαστε με σοβαρότητα αντίστοιχη της ανθρωποθυσίας (Liberal-Τροχαία δυστυχήματα. Μια διαφορετική προσέγγιση)

Προς το τέλος? της θητείας οι ανάγκες του Στρατού για ενίσχυση με γιατρούς με εμπειρία στην ψυχιατρική έφερε μετάθεση στο 414ΣΝ. Ήταν ένα μεγάλο σχολείο για μένα από ψυχιατρικής πλευράς,αλλά και το σημείο που γνώρισα τη νεαρή τελειόφοιτη σπουδάστρια της νοσηλευτικής ,η ομορφιά της οποίας με έχει σημαδέψει για πάνω από δύο δεκαετίες .Εννοώ την γυναίκα μου Αθηνά Γ.Ράμμου,Αντισυνταγματάρχη εν ενεργεία (για αυτό έβαλα το ερωτηματικό μετά τη λέξη θητεία), με καταγωγή από τον Βόρειο Έβρο,από ένα μικρό χωριό,τον Άρζο,που σημαίνει δεν θα βγάλω εδώ ρίζες, αλλά θα ξαναπεράσω στο χωριό καταγωγής στα περίχωρα της Ανδριανούπολης. Δυστυχώς η ιστορία είχε άλλη βούληση…..

Οικογένεια – παιδιά: Τι σημαίνουν για εσάς;

Με την Αθηνά καταφέραμε ,μετά τις αρχικές ατυχίες,να αποκτήσουμε τρία παιδιά. Την Ελένη,που έχει το όνομα της μητέρας μου,που τελειώνει την Α΄Γυμνασίου και διακρίνεταιτελευταία ιδιαίτερα στον στίβο και στην ξιφασκία. Τον Δημήτρη ,που έχει το όνομα του πατέρα μου και προσπαθεί,πέρα από τα μαθήματα της ΣΤ΄Δημοτικού, να γίνει απροσπέλαστος αμυντικός στο ποδόσφαιρο και την Ειρήνη ,το όνομα της πεθεράς μου,μαθήτρια της Γ΄Δημοτικού και αθλήτριας στίβου επίσης. Όπως καταλάβατε η ενασχόληση με τον αθλητισμό είναι «υποχρεωτική» και εμπνευσμένη από τον σημαντικότατο αθλητή στίβου και θείο Κωνσταντίνο Τσαλαμανιό.

 

 

Γιατί επιλέξατε το δημόσιο; Σας δίνει περισσότερη δυνατότητα έρευνας απ ότι ένα τυπικό ιατρείο;

Η απόφασή μου να κλείσω το ιατρείο μου στην Χαλκίδα,ιδιαίτερα την εποχή που είχα γίνει γνωστός, ήταν συνειδητή για να βρίσκομαι σε ένα πλαίσιο που να επιτρέπει την συνεχιζόμενη εκπαίδευση, την διδασκαλία νεώτερων συναδέλφων και ορισμένες φορές και την ερευνητική προσπάθεια. Έτσι βρέθηκα στο ΕΣΥ ,αρχικά ως επιμ.Α΄,και στην συνέχεια ως Διευθυντής.
Παράλληλα ,είχα και έχω συνεργασίες με πανεπιστημιακές κλινικές ,ενώ διδάσκω σε μεταπτυχιακά προγράμματα. Το ΕΣΥ μου έδωσε την δυνατότητα μετεκπαίδευσης για ένα χρόνο στην «εφηβική ψυχιατρική»και συγκεκριμένα στη Menninger Clinic , μια ιστορική ψυχιατρική κλινική στο
Texas Medical Center του Χιούστον. Συνδιάστηκε με μετεκπαίδευση της γυναίκας μου και μετακόμιση όλης της οικογένειας στο Τέξας. Ήταν μια σημαντική, πλούσια οικογενειακή εμπειρεία. Η ελληνική παροικία της πόλης μας βοήθησε με την υποστήριξη και την φιλοξενία της.

Πως βλέπετε σήμερα την πολιτική κατάσταση της χώρας; Τι είναι αυτό που λείπει από τους ανθρώπους που ασχολούνται με την πολιτική και πως μπορεί να αλλάξει;

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ζούμε το τέλος των ψευδαισθήσεων και την επώδυνη διαδικασία ενηλικίωσης της ελληνικής κοινωνίας. Με πολύ σκληρό τρόπο ελπίζω ότι καταλάβαμε πως δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις ,ούτε ταχυδακτυλουργοί που σχίζουν μνημόνια και υποχρεώσεις.
Ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό,αλλά αφορά πολλά πεδία της ζωής μας και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την πολιτική,αλλά και τους πολιτικούς .Όταν μιλάνε ευχάριστα,όταν κινούνται στον λαϊκισμό τους αποθεώνουμε,τους ψηφίζουμε, τους δείχνουμε ανοχή,ενώ όσοι αποφασίζουν την αλήθεια ,την ανάγκη για συντονισμένη και μακροχρόνια προσπάθεια τους χλευάζουμε και τους θεωρούμε «εχθρούς του λαού». Προσωπικά,έπειτα από δεκαετίες πολιτικής «αγρανάπαυσης» σηκώθηκα από τον «καναπέ» για να ψηφίσω τον κ.Κυρ.Μητσοτάκη για πρόεδρο της Ν.Δ. πιστεύοντας ότι μπορεί να κάνει την ποιοτική διαφορά και να κινηθεί μακριά από λαϊκίστικες κορώνες και υποσχέσεις σε γνήσια προσπάθεια επανεκκίνησης οικονομίας,αλλά πρωτίστως της κοινωνίας .
Αργότερα μέσω της διαδικασίας αξιολόγησης, που ονομάζεται μητρώο στελεχών, κρίθηκα άξιος να συμμετέχω στην συλλογική προσπάθεια αφύπνισης της ελληνικής κοινωνίας και ,αν ο λαός το κρίνει στις εκλογές,επανεκκίνησης και,γιατί όχι αναγέννησης . Ο στόχος ,όπως σίγουρα καταλαβαίνεται,αφορά πολλά περισσότερα από την δημιουργία κυβερνητικής πλειοψηφίας. Κυρίως αφορά την ανάγκη για δημιουργία και προκοπή ατομική,οικογενειακή και κοινωνική σε στέρεες βάσεις,μακριά από ακρότητες,αναχρονισμούς και φαντασιώσεις μεγαλείου .

Θα σας ενδιέφερε σε κάποια στιγμή η βουλευτική υποψηφιότητα; Θα μπορούσατε να θέσετε υποψηφιότητα για βουλευτής Ν. Ευβοίας;

Η αλήθεια είναι ότι με ενδιαφέρει να βρίσκομαι στις επόμενες ή ακόμα και στις μεθεπόμενες εθνικές εκλογές στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. στην Εύβοια. Γνωρίζω ότι ενδιαφέρει αρκετούς άξιους συμπολίτες μας και θα είναι ένα δύσκολο εγχείρημα ,τόσο η συμμετοχή σε αυτό ,όσο και η εκλογή. Νομίζω ότι αν μου δοθεί η ευκαιρία θα αντιμετωπίσω την πρόκληση με όλες μου τις δυνάμεις.Θα προσπαθήσω να εκπροσωπήσω τον μέσο οικογενειάρχη που κοπιάζει και αγωνιά για το μέλλον των παιδιών,τον άνθρωπο που ζει την πραγματική ζωή με τις τεράστιες δυσκολίες της. Θα τολμήσω να πω τον εργαζόμενο δημόσιο υπάλληλο-επιστήμονα που αντιλαμβάνεται όμως πλήρως την ανάγκη του υγιούς ιδιωτικού τομέα να αφεθεί να αναπτυχθεί και να δημιουργήσει
Θεωρώ ότι συνοδοιπόροι σε αυτή την προσπάθεια θα είναι,όπως ήδη διαφαίνεται,πολίτες από όλους τους πολιτικούς χώρους που σταμάτησαν να πιστεύουν σε υποσχέσεις και οράματα,έχουν δουλέψει στην ζωή τους σκληρά και θεωρούν ότι οι θυσίες πρέπει κάποτε να πιάσουν τόπο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*
*