Απαράδεκτοι: Έχουν δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στα παιδιά του 25ου Δημοτικού Σχολείου Χαλκίδας

Σήμερα που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, ο Δήμος Χαλκιδέων “απήγαγε” το σκυλάκι που είχαν υιοθετήσει τα παιδιά του 25ου Δημοτικού Σχολείου και το έκλεισε στο κυνοκομείο.
Η αιτία ήταν ότι, δήθεν, υπήρξαν καταγγελίες ότι το σκυλάκι, που φρόντιζαν όλη τη χρονιά τα παιδιά χωρίς κανένα πρόβλημα, επέδειξε επιθετική συμπεριφορά.
Ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να απαντήσει αμέσως:
Πόσες και ποιες καταγγελίες έγιναν;
Έγινα εγγράφως;
Έχει καταγραφεί κάποιο περιστατικό που το σκυλάκι των παιδιών ενόχλησε; Πότε και ποιον;

Και να φανταστεί κανείς ότι σήμερα, τα παιδιά είχαν προγραμματίσει περιβαλλοντική δράση με αφιέρωμα στον Νυχτερίδα και θα τον έπαιρναν μαζί. Τα πρόλαβε όμως …ο μπόγιας. Ότι πιο  απάνθρωπο μπορούσε να συμβεί. Και τα παιδάκια πλέον αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα, εξ αιτίας των υπηρεσιών του Δήμου Χαλκιδέων.

Οι δικές μας πληροφορίες μιλούν για ρουσφετάκι και είναι βάσιμες. Εάν το σκυλί δεν επιστρέψει αμέσως στο σχολείο, αύριο θα έχουμε συνέχεια!

One thought on “Απαράδεκτοι: Έχουν δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στα παιδιά του 25ου Δημοτικού Σχολείου Χαλκίδας

  1. Γεια χαρά νταν μάγκες, είμαι ο ατρόμητος Νυχτερίδας με το όνομα. Άκου ρε φίλε, ολόκληρος σκύλαρος δυο χρονών και με φωνάζουν Νυχτερίδα, πφφφφ, άνθρωποι σου λέει, περίεργο είδος, αλλά εγώ τους έχω αδυναμία.
    Εγώ που λέτε, ο Νυχτερίδας, είμαι μεγάλο μούτρο, φυλακόβιος τύπος, σκύλος στο κουρμπέτι από κούταβος. Ατρόμητος, το επαναλαμβάνω, σιγά μην κλάψω εγώ πίσω απ της φυλακής τα σίδερα να με περάσουν για φοβητσιάρη και να με φάνε ζωντανό οι άλλοι εδώ μέσα.
    Η φυλακή λέγεται ΚΥΝΟΚΟΜΕΙΟΝ, και έχει και άλλα σκυλιά πολλά εδώ. Κάποια γεννήθηκαν εδώ, μεγάλωσαν εδώ, πέθαναν εδώ. Άλλα είναι θυμωμένα και γαυγίζουν συνέχεια, άλλα έχουν παραιτηθεί κι απλώς περιμένουν να φύγουν. Όχι, όχι να φύγουν και να πάνε σε οικογένεια, -που τέτοια τύχη!-, να φύγουν εκεί που πάνε οι ανεπιθύμητες ψυχές εννοώ. Κι εγώ ανεπιθύμητος είμαι… Κάποτε βέβαια η σκυλομαμά μου με λάτρευε, μετά χαθήκαμε, την έχασα, με έχασε, δεν θυμάμαι…
    Κι ύστερα έμαθα τι θα πει να μην σ’ αγαπούν, να περνούν δίπλα σου και να είσαι διάφανος, να τους λέω ‘πεινάω’ και να με κλωτσούν. Γιατί ρε φίλε, ήρθα και έκλεψα απ το μαγαζί σου; Εγώ καθόμουν απ έξω και χάζευα τις νοστιμιές που μύριζαν και μου έσπαγαν τα ρουθούνια. Έβρισκες κι εσύ ευκαιρία να μου σπάσεις τα πλευρά…
    Εμείς οι σκύλοι βήτα κατηγορίας έχουμε ειδών βλέμματα:
    1. Αγάπης. Μ’ αυτό ξεκινάμε πάντα να σε κοιτάμε, άνθρωπε. Δεν ξέρω γιατί αλλά ο Θεός μας έπλασε έτσι. Να σε κοιτάμε και να ελπίζουμε πως εσύ θα είσαι εκείνος, ο ένας, αυτός που θα μας αγκαλιάσει και θα μας πάρει σπίτι του. Κάποιες φορές το ένστικτο λέει: Εκεί, εκείνη η κυριούλα, η γριούλα θα σου δώσει λίγο ψωμί, θα σου βάλει ένα μπολ με νερό. Ρε συ, δες εκείνη την πιτσιρίκα πως σε κοιτάει! Λες να αρχίσει να παρακαλάει την μάνα της να σε πάρουν σπίτι; Τρέχα κοντά της, κούνα ουρίτσα!
    2. Πείνας και δίψας. Όχι ρε φίλε μην πεις πως δεν με έχεις δει ποτέ έτσι. Αφού έτσι ζούμε όλοι στονδρόμο, απλά όταν σε κοιτάω έτσι εσύ γυρίζεις αλλού το κεφάλι, δεν θέλεις να δεις σκελετωμένα, πληγιασμένα, άρρωστα σκυλιά, σου χαλάμε την αισθητική ενώ αργοπεθαίνουμε.
    3. Ευγνωμοσύνης. Κάθε φορά που θα μου δώσεις ένα ξεροκόμματο, κάθε φορά που θα μου δώσεις νεράκι, κάθε φορά που θα με πας στον κτηνίατρο, κάθε φορά που θα με χαϊδέψεις, κάθε φορά που θα μου κρατήσεις το χέρι να φύγω ξέροντας πως μ’ αγάπησαν.
    4. Πόνου. Κάθε φορά που με κλωτσάς, κάθε φορά που με πυροβολείς, κάθε φορά που μου ρίχνεις φόλα, κάθε φορά που με χτυπάς με το αμάξι και μ’ αφήνεις αβοήθητο, ενώ εγώ προσπαθώ να σου γλύψω το χέρι.
    5. Αγάπης. Α! ναι αυτό το ξαναείπα, αλλά έτσι είμαι εγώ, ένας χαζός σκύλος που τα συγχωρεί όλα και όλους. Ότι κι αν κάνεις άνθρωπε εγώ βλέπω αυτό το μεγαλείο που υπάρχει εντός σου, αυτό το μεγαλείο που κάποιες φορές ξεχνάς να το αφήσεις να ξεχειλίσει και να γεμίσει την κόσμο που μοιραζόμαστε.
    Με λένε Νυχτερίδα και σήμερα με έπιασαν και με έβαλαν φυλακή για πράγματα που με κατηγορούν κάποιοι που δεν μ’ αγάπησαν ποτέ…
    Με λένε Νυχτερίδα και είμαι αδέσποτος, μα έχω ανθρωποοικογένεια και ανθρωποφίλους. Ζούσα στο σπιτάκι που μου έφτιαξαν τα ανθρωποαδέλφια μου έξω απ το 25 Δ.Σ. Χαλκίδας. Χλίδα ο νυχτερίδας λέμε, κροκετούλα άλφα ποιότητας, νεράκι καθαρό, κρεββατάρα, και χάδια, αυτά πάλι ρε παιδιά; Ένα σχολείο ολόκληρο να με χαϊδεύει, αυτό που το πας;
    Εδώ και μέρες με κυνηγάνε να με πιάσουν, έκαναν λέει καταγγελία πως δαγκώνω! Ρε ψευτρόνια, πήγατε ποτέ να δείξετε πληγές στην αστυνομία ή στην διεύθυνση του σχολείου; Ρε ψευτρόνια, δεν μ’ αγαπάτε, δικαίωμά σας, αλλά γιατί να με σκοτώσουν σαν επιθετικό ρε σεις;
    Με λένε Νυχτερίδα και δεν είμαι καθόλου μάγκας, παριστάνω τον μάγκα γιατί φοβάμαι πολύ εδώ μέσα…
    Με λένε Νυχτερίδα και είμαι ένα σκυλάκι που απόψε θα κοιμηθώ στον κυνοκομείο και αύριο θα ξυπνήσω με ένα μέλλον αβέβαιο.
    Με λένε Νυχτερίδα και φοβάμαι…
    Με λένε Νυχτερίδα…
    Καληνύχτα σας…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*
*